โรคใบขาวอ้อย: ภัยเงียบที่คุกคามผลผลิตโรคใบขาวอ้อย (Sugarcane White Leaf Disease, SCWLD) เป็นโรคพืชสำคัญที่เกิดจากเชื้อไฟโตพลาสมา (Phytoplasma) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กคล้ายแบคทีเรีย ไม่มีผนังเซลล์ และอาศัยอยู่ในท่อลำเลียงอาหารของพืช โรคนี้เป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่ออุตสาหกรรมอ้อยทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย เนื่องจากทำให้ผลผลิตและคุณภาพอ้อยลดลงอย่างมาก
สาเหตุและการแพร่ระบาด
เชื้อไฟโตพลาสมาที่เป็นสาเหตุของโรคใบขาวอ้อยแพร่กระจายโดยมีแมลงพาหะสำคัญคือ เพลี้ยจักจั่นสีน้ำตาลลายหยัก (Matatropis sp.) โดยเพลี้ยจักจั่นดูดกินน้ำเลี้ยงจากต้นอ้อยที่เป็นโรค เชื้อไฟโตพลาสมาจะเพิ่มจำนวนในตัวเพลี้ยจักจั่น และเมื่อเพลี้ยจักจั่นไปดูดกินน้ำเลี้ยงจากต้นอ้อยปกติ ก็จะถ่ายทอดเชื้อไปสู่ต้นอ้อยนั้น นอกจากนี้ การใช้ท่อนพันธุ์ที่เป็นโรคในการปลูกก็เป็นอีกหนึ่งช่องทางสำคัญในการแพร่ระบาดของโรค
อาการของโรค
อาการเริ่มต้นของโรคใบขาวอ้อยมักจะสังเกตเห็นได้จาก ใบอ่อนของอ้อยมีสีซีดจางเป็นสีขาวอมเหลือง หรือที่เรียกว่าอาการใบขาว (chlorosis) ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของโรค เมื่อโรคดำเนินไป ใบอ้อยจะเริ่มมีขนาดเล็กลงและสั้นลง ลำต้นอ้อยจะแคระแกร็น ปล้องสั้นลง แตกกอมากผิดปกติแต่ไม่มีลำอ้อยที่สมบูรณ์ ในที่สุด ต้นอ้อยที่เป็นโรคจะให้ผลผลิตน้ำตาลลดลงอย่างมาก หรืออาจไม่ให้ผลผลิตเลย
ผลกระทบต่อผลผลิต
ผลกระทบของโรคใบขาวอ้อยต่อผลผลิตอ้อยนั้นรุนแรงมาก ต้นอ้อยที่ติดเชื้อจะมีอัตราการเจริญเติบโตช้าลงอย่างเห็นได้ชัด น้ำหนักผลผลิตต่อไร่ลดลง คุณภาพน้ำอ้อยแย่ลง ปริมาณน้ำตาลลดลง ทำให้โรงงานน้ำตาลได้รับวัตถุดิบลดลงและส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
ພາບໂດຍ:
NongsyNanthasan
